Ομιλία υποψηφίου δημάρχου Γλυφάδας Τάσου Γκουριώτη στην διακήρυξη της υποψηφιότητάς του

Ομιλία υποψηφίου δημάρχου Γλυφάδας Τάσου Γκουριώτη στην διακήρυξη της υποψηφιότητάς του

«Κατ’ αρχήν, θα ήθελα να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, διότι είστε όλοι εδώ. Όλοι αυτοί που θα ήθελα να είναι εδώ. Είναι πολύ σημαντικό για μένα στα πρώτα μου «βήματα» στην ενεργό πολιτική σκηνή να περιστοιχίζομαι από φίλους. Οι περισσότεροι είσαστε αδέλφια μου. Ένα μεγάλο ευχαριστώ θα ήθελα να πω στην οικογένειά μου, η οποία με ενθάρρυνε, με στήριξε και με ώθησε να κάνω αυτό το βήμα.

Με ρωτούν πολλοί: “Ποιες είναι οι πιθανότητες νίκης στις εκλογές;” Τους απαντώ: “Και μόνο που είμαστε όλοι εδώ σήμερα εδώ νίκήσαμε»!

Καταφέραμε να είμαστε όλοι μαζί αυτοί που πιστεύουν στην Ελλάδα. Πιστεύουν ότι η Ελλάδα έχει μέλλον, κάτι που δεν πιστεύουν κάποιοι άλλοι. Κάποιοι θεωρούν ότι αυτή η χώρα έχει τελειώσει. Όχι, δεν έχει τελειώσει. Έχουν περάσει 4.000 χρόνια από τότε που αυτό το έθνος, αυτή η φυλή έκανε την εμφάνισή της στην ιστορία και είναι ακόμα εδώ. Καμιά φορά ξαποσταίνει, όπως λέει και ο Εθνικός Ύμνος, αλλά ξανά προς τη δόξα τραβά.

Κάνουμε το πρώτο βήμα στην Γλυφάδα. Γιατί, όμως, στην Γλυφάδα; Διότι, αν θέλεις να αλλάξεις τη χώρα σου πρέπει να ξεκινήσεις από τη γειτονιά σου. Η γειτονιά μου είναι το σπίτι μου. Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι το κύτταρο της δημοκρατίας. Απ’ εδώ ξεκινάμε για να απλωθούμε σε όλη την Ελλάδα σε επίπεδο, τουλάχιστον, ιδεών.

“Τι μπορούμε να κάνουμε στην Γλυφάδα;”, με ρωτούν. Πολλά… Ν’ αλλάξουμε την Γλυφάδα. “Γιατί να την αλλάξουμε; Δεν είναι μια ωραία πόλη;”, λένε: “Δεν έχει θάλασσα; Δεν έχει πάρκα;”. Έχει πάρκα, αλλά λίγα.

Ναι, έχει θάλασσα η Γλυφάδα, αλλά δεν την αξιοποιεί κανείς. Έχει ένα θαλάσσιο μέτωπο που είναι “νεκρά θάλασσα”. Το παραλιακό μέτωπο δεν θα έπρεπε να ενταχθεί μέσα στην αναπτυξιακή προοπτική της πόλης; Γιατί δεν έχει συμβεί όλα αυτά τα χρόνια; Απορώ, αλλά δεν μένω εκεί. Αποφασίζω και δρω.

Υπάρχει μια ολόκληρη σειρά πραγμάτων, τα οποία μπορούμε να τα αλλάξουμε και να κάνουμε την πόλη καλύτερη.

Σε ποιους απευθυνόμαστε; Σε όλους αυτούς, οι οποίοι θέλουν να δουν κάτι άλλο στο δήμο. Σ’ αυτούς που δεν θέλουν να “λαδώνουν” για να γίνεται η δουλειά τους όταν πηγαίνουν σε δημόσιες και δημοτικές υπηρεσίες.

Δεν θέλουν να βλέπουν τον άλλο να «βολεύεται» χωρίς να έχει τα προσόντα, διότι αυτό είναι άδικο γι’ αυτούς που έχουν προσόντα.

Είναι έλλειμμα δημοκρατίας το γεγονός της άνισης μεταχείρισης μεταξύ αυτών που διαθέτουν προσόντα κι αυτών που κατέχουν τη γνωριμία, την επαφή στο δήμο.

Να κλείνουν καταστήματα διότι πολύ απλά δεν “λάδωσαν” και να μένουν κάποια άλλα που πλήρωσαν. Και αυτοί για να επιβιώσουν μπήκαν σ’ αυτή τη διαδικασία. Και αναφέρομαι σε συγκεκριμένες περιπτώσεις μέσα από το δήμο.

Με ρωτούν: “Γιατί δεν επιτίθεστε στο δήμαρχο;” Και τους απαντώ: “Γιατί να επιτεθώ;” Του επιτίθενται οι ίδιοι οι ίδιοι οι δημοτικοί του σύμβουλοι. Αυτοί τον έχουν καταγγείλει για μύρια όσα. Προχθές είχαμε μια απόφαση της αποκεντρωμένης διοίκησης, για τους ισολογισμούς.

Απόφαση-κόλαφος. Περίπτερο να έχεις, αν δεν διαθέτει αξιόπιστο ισολογισμό, τότε την επόμενη μέρα σου έχει χτυπήσει την πόρτα η εφορία. Και δεν είναι μόνο αυτά. Οι ίδιοι οι δημοτικοί του σύμβουλοι, της παράταξής του, τον κατηγορούν για πλαστογραφία των αποφάσεων του δημοτικού συμβουλίου.

Ο δήμαρχος δεν έχει δώσει, όμως, απαντήσεις, τις οποίες θα ήθελα να ακούσω.

Κάποιοι λένε: “Εσείς είστε “ομόσταβλοι”, θα τα βρείτε”.

Ιδεολογικά είμαι “ομόσταβλος” με όποιον είναι δεξιός, αριστερός, κεντρώος, είναι καλός άνθρωπος και εργάζεται από τα 16 του χρόνια, όπως εργάζομαι εγώ.

Με “πριγκιπόπουλα” και με όσους διορίζονται σε κομματικές θέσεις, εν συνεχεία διορίζονται ευρωβουλευτές και μετά δήμαρχοι, δεν είμαι “ομόσταβλος”.

Είμαι “ομόσταβλος” μόνο με τους ανθρώπους του μόχθου, οι οποίοι εργάζονται από μικρή ηλικία για να δημιουργήσουν κάτι στη ζωή τους. Για να κάνουν οικογένεια.

Ξεκίνησα σε ηλικία 16 ετών από νυχτοθυρωρός κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών και καθάριζα πιάτα σε ξενοδοχεία του Λουτρακίου, ώστε να έχω χαρτζιλίκι διότι δεν περίσσευαν στους γονείς μου.

Ένας φτωχός αξιωματικός της χωροφυλακής ήταν ο πατέρας μου, μια άγια γυναίκα η μητέρα μου, η οποία είχε ξεγεννήσει χιλιάδες παιδιά και μάλιστα στις περιοχές των  Πομάκων. Δεν είχαν να δώσουν τα έξτρα χαρτζιλίκια και έτσι, δούλεψα από 16 χρόνων. Έχω, δε, ένσημα από 19 ετών. Φέτος θα είχα βγει στη σύνταξη αν δεν είχε αλλάξει το ασφαλιστικό σύστημα!

Ας περάσουμε στο πρόγραμμα του συνδυασμού “Η Γλυφάδα μπροστά” και ξεκινάω από το μείζον πρόβλημα της πόλης: Την εγκληματικότητα. Έχει φθάσει σε ένα σημείο που είναι πρακτικά αδύνατο να πούμε ότι θα το αφήσουμε ακριβώς εδώ. Θα μου πείτε: “Τι θα κάνεις, αφού είναι θέμα της αστυνομίας;”

Αλλά δεν είναι μόνο θέμα της αστυνομίας. Επί παραδείγματι, όταν έφυγε το αστυνομικό τμήμα Τερψιθέας, ποιος αντέδρασε; Και ποιος έπρεπε να αντιδράσει; Αντέδρασε ο δήμος; Είπε ένα μεγάλο “όχι”;

Με ένα Καλάσνικοφ μπαίνουν μέσα στα σπίτια. Μέρα – μεσημέρι “χτυπούν” σπίτια, χτυπούν ηλικιωμένους και παιδιά. Ουδείς αντιδρά. Μην πούμε για τις βόμβες που σκάνε αριστερά και δεξιά.

Τα σκουπίδια της παγκόσμιας εγκληματικότητας έρχονται εδώ.

Πρέπει να δώσουμε στην ελληνική αστυνομία τη δυνατότητα να κάνει τη δουλειά της. Ο δήμος μπορεί να βοηθήσει αποφασιστικά την αστυνομία στην Γλυφάδα.

Δεύτερο θέμα, εθελοντικές περιπολίες, εθελοντικά σώματα πολιτών, τα οποία θα ενεργοποιηθούν προς την κατεύθυνση προστασίας της πόλης.

Κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχουν και τα οποία μπορούν να διατεθούν για την εκπαίδευση των εθελοντικών ομάδων.

Πάμε τώρα, στα “ταπεινά” της ασφάλειας: Φωτισμός της πόλης. Έχετε πάει στην Τερψιθέα, ώστε να δείτε τι γίνεται; Κάνεις το σταυρό σου για να βγεις το βράδυ έξω. Αν είσαι τυχερός επιστρέφεις πίσω. Αν όχι, σου έχουν αρπάξει μια τσάντα, κάτι σου έχουν πάρει.   

Η αντιμετώπιση της εγκληματικότητας είναι κορυφαία μας προτεραιότητα.

Δεύτερο βασικό σημείο στο πρόγραμμά μας είναι η μείωση δημοτικών τελών, αφού τα ποσά που δίνονται από τις επιχειρήσεις είναι εξωφρενικά για μια πόλη σαν την Γλυφάδα. Υπάρχει άμεση ανάγκη μείωσης των δημοτικών τελών.

Μόλις εκλεγώ δήμαρχος θα ζητήσω από το δημοτικό συμβούλιο τη μείωση των τελών κατά 30% και κατά 60% για τις νεοφυείς επιχειρήσεις, τις οποίες και χρειαζόμαστε. Αυτό πρέπει να γίνει βασικός άξονας της επόμενης δημοτικής αρχής και εμείς είμαστε αποφασισμένοι να το κάνουμε.

Η Γλυφάδα δεν έχει πάρκινγκ. Ναι, καλά ακούσατε: Η Γλυφάδα δεν έχει πάρκινγκ, διότι ουδείς ενδιαφέρθηκε να κατασκευάσει. Και δεν αναφερόμαστε σε “φαραωνικά” πάρκινγκ. Υπάρχει δυνατότητα να κατασκευάσουμε θέσεις στάθμευσης πάνω από τις ήδη υπάρχουσες, τουλάχιστον ανά μία.

Μπορούν να κατασκευαστούν 800 υπόγειες θέσεις σταθμεύσεις, εκτός από τις υπέργειες που δύναται να διπλασιαστούν σε όλη τη Γλυφάδα στα δημοτικά πάρκινγκ. Εκτός απ’ αυτές, μπορεί να γίνει στην περιοχή του δημαρχείου της Γλυφάδας ένα θαυμάσιο, εύκολα δημιουργήσιμο, υπόγειο πάρκινγκ χωρητικότητας 800 αυτοκινήτων. Χρηματοδότηση υπάρχει εξασφαλισμένη.

Δεν μιλάμε για 4-5.000 χιλιάδες θέσεις, αλλά έστω 800. Φανταστείτε την αύξηση του τζίρου στις επιχειρήσεις της πόλης μας όταν έχουν πρόσβαση σ’ αυτές οι πολίτες όλων των γύρω περιοχών αλλά και των πιο μακρινών, όπως της Κηφισιάς, για να πιουν τον καφέ τους και να κάνουν τη βόλτα τους ή και τα ψώνια τους.

Όλοι σκέφτονται “Που να παρκάρω;”. Θέσεις παρκαρίσματος δημιουργούνται, βούληση πρέπει να υπάρχει. 

Πάμε σε ένα άλλο θέμα. Κάποιοι μου είπαν ότι αυτό είναι “δίκοπο μαχαίρι” και να μην το αναφέρω. Εγώ όμως, θα το αναφέρω, διότι το πιστεύω. Κι ό,τι πιστεύω το λέω και κρίνομαι γι’ αυτό. Ζητώ τη μεταφορά των γραμμών του τραμ από το κέντρο της πόλης στην παραλιακή λεωφόρο. Υπάρχει άφθονος χώρος στην παραλιακή ένα πεζοδρόμιο, τουλάχιστον, πέντε μέτρων από το ύψος της εκκλησίας του Αγίου Κωνσταντίνου μέχρι την είσοδο της Βούλας. Δείτε το τραμ, τώρα, που διασχίζει την πόλη και τη χωρίζει στα δυο.

Πόσους επιβάτες έχει μέσα; Εγώ βλέπω μόνο τον οδηγό. Αυτή είναι μια μόνιμη κατάσταση. Περνάει ο συρμός του τραμ, με τον οδηγό και δυο – τρεις επιβάτες. Κόβει την πόλη στα δύο, δεν χρησιμεύει σε τίποτα, προκαλεί προβλήματα ασφάλειας σε όλους τους πεζούς.

Αν θέλει να περνάει το τραμ, ας περάσει από παραλιακή. Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο πρέπει να κινδυνεύουν οι άνθρωποι και να υπόκεινται σε τέτοια ταλαιπωρία οι επιχειρήσεις, από ένα τραμ που δεν εξυπηρετεί κανέναν.

Πολλώ δε μάλλον, γιατί είναι και εξαιρετικά αργό ως μέσο μεταφοράς. Πρέπει «να κάνεις το σταυρό σου» για να πεις ότι έχω φθάσει από το ένα μέρος της Γλυφάδας στο άλλο.

Από την άλλη πλευρά, τα μέσα μαζικής μετακίνησης των δημοτών, σταθερής τροχιάς είναι αυτονόητο ότι πρέπει να υπάρχουν. Το Μετρό δεν είναι δυνατό να έρχεται μόνο στην κάτω Γλυφάδα, αλλά επιβάλλεται να έχει σταθμό και στην πάνω πλευρά της πόλης. Στην Άνω Γλυφάδα, στην Τερψιθέα, όπου βρίσκεται το 70% της πόλης. Το μετρό δεν μπορεί να είναι μόνο για τους προνομιούχους, τους ανθρώπους που διαμένουν στην κάτω Γλυφάδα. Στην πάνω πλευρά είναι το μεγάλο πρόβλημα, εκεί είναι η μάζα των πολιτών.

Γι’ αυτό και ο δήμος πρέπει να αγωνιστεί για να κατασκευαστεί σταθμός στις συγκεκριμένες περιοχές.

Ένα άλλο κομμάτι είναι τα πεζοδρόμια. Έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε τα πεζοδρόμια σπασμένα και διαλυμένα. Να σκοντάφτουμε, να υπάρχουν τραυματισμοί. Έχουμε 855 πεζοδρόμια, τα οποία χρειάζονται άμεση επισκευή.

Επίσης η πεζοδρόμηση 100 δρόμων ήπιας κυκλοφορίας είναι αναγκαία συνθήκη, προκειμένου να πάρουν “ανάσα” οι επιχειρήσεις του δήμου, οι οποίες είναι εκτός της οδικής αρτηρίας, της Αγγέλου Μεταξά. Η πεζοδρόμηση είναι πολιτισμός.

Μπορεί να βγάλεις έξω τα παιδιά σου να παίξουν, να περπατήσεις χωρίς κίνδυνο, χωρίς να πέσεις σε αυτοκίνητο. Είναι καταγεγραμμένες αυτοί οι 100 οδοί από τους συγκοινωνιολόγους του συνδυασμού μας.

Ένα άλλο σημαντικό σημείο στο πρόγραμμά μας: Δημιουργία ενός θεματικού θαλάσσιου πάρκου. Είμαστε πάνω στη θάλασσα και δεν υπάρχει ένα τέτοιο πάρκο. Σκεφτείτε τι έσοδα θα έφερνε στην πόλη ένα θαλάσσιο πάρκο. Αυτά που σας λέω είναι απλά, είναι εφαρμόσιμα, είναι λειτουργικά και είναι άμεσα υλοποιήσιμα.

Επενδυτές υπάρχουν, μυαλό δεν υπάρχει και βούληση. Ίσως, όπως προανέφερα, στο θέμα της ανάπλασης του παραλιακού μετώπου, το θέμα είναι να μην ενοχληθούν κάποιοι προύχοντες, που διαμένουν στην παραλιακή. Για να μην ενοχληθούν αυτοί, δηλαδή, δεν αναπτύσσουμε τίποτα στο παραλιακό μέτωπο. Αυτό, όμως, δεν λέγεται δημοκρατία.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι η δημιουργία θεσμικού πλαισίου για την προσέλκυση την προσέλκυση ναυτιλιακών εταιριών. Η Ελλάδα έχει δύο βασικούς άδηλους πόρους: Τη Ναυτιλία και τον Τουρισμό. Θα κάνω τα πάντα, ώστε η Γλυφάδα να γίνει κέντρο ναυτιλιακών εταιρειών. Η προσέλκυσή τους είναι βασικός άξονας στην πολιτική που θα ακολουθήσουμε μέσα στο δημοτικό συμβούλιο.

Δύο ακόμα θέματα, τα οποία συζήτησα με πολλούς συναδέλφους από το χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι αυτό των αδέσποτων ζώων. Προτείνω τη δημιουργία ενός πρότυπου σταθμού, όπου θα συγκεντρώνονται τα αδέσποτα και θα ακολουθείται η νόμιμη διαδικασία (τοποθέτηση μικροτσίπ κ.α.). Θα φιλοξενούνται και θα αναζητούνται οικογένειες για να τα υιοθετήσουν και θα έχουν μια καλύτερη ζωή και ένα καλύτερο μέλλον. Η συμπεριφορά μας απέναντι στα ζώα καθορίζει την συμπεριφορά μας και απέναντι στους συνανθρώπους μας.

Αναφορικά με τους δημοτικούς συμβούλους, θα ήθελα να τονίσω ότι θα υπογραφεί ένα κείμενο αρχών και όποιος υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος δεν εξελέγη, θα έχει δικαίωμα κατάθεσης ερώτησης στο δημοτικό συμβούλιο Γλυφάδας μέσω του συνδυασμού και όσων έχουν εκλεγεί. Αυτό σημαίνει «αντιπροσωπευτική δημοκρατία»  και όχι στον αγώνα ενωμένοι και εν συνεχεία, στο δημοτικό συμβούλιο “Δεν σε ξέρω”.

Θέλα να προχωρήσω και σε μία άλλη δήλωση: Παραιτούμαι όλων των οικονομικών αποζημιώσεων που προβλέπονται, είτε για τη θέση του δημάρχου, είτε αντιδημάρχου, είτε οποιαδήποτε άλλης θέσης μέσα στο δημοτικό συμβούλιο. Τα χρήματα των αποζημιώσεων θα δοθούν στο σύλλογο “Ελπίδα”, για τα παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες και στην “Κιβωτό του Κόσμου”.

Δύο φορείς που κάνουν καταπληκτική δουλειά προς την ίδια κατεύθυνση. Στο να κρατούν την παιδική ελπίδα ζωντανή. Και να ξέρετε ότι όταν η παιδική ελπίδα είναι ζωντανή, όλοι μας έχουμε ελπίδα.

Και τελειώνοντας, σας έχουμε, ένα μικρό δώρο, το οποίο θα σας μοιραστεί. Μην σας φανεί ότι είναι δώρο ταπεινό και μικρής αξίας. Πρόκειται για ένα πουγκί με σπόρους. Σπόρους λουλουδιών που αξίζουν χρυσάφι. Γιατί;

Με 3,7εκ. ευρώ που έχει προβλέψει ο δήμαρχος, για την τριετία με στόχο να δεντροφυτέψει την Γλυφάδα, ο κάθε ένας από αυτούς τους σπόρους αξίζουν χρυσάφι.

Μάλλον το βάρος τους σε χρυσάφι επί πέντε φορές…

Διατέθηκε πέρσι 1,5εκ. ευρώ για λουλούδια. Αλλά βλέπει κανείς λουλούδια ή δένδρα; Πού πήγες το 1,5εκ. ευρώ;

Εμείς προσφέρουμε, ήδη στο ταμείο του δήμου αυτούς τους σπόρους για να τους φυτέψετε μέσα στις γλάστρες σας, σε παρτέρια, οπουδήποτε ώστε να κάνουμε οικονομία από τα τόσα εκατομμύρια ευρώ που δαπανήθηκαν.

Τόσα χρήματα που δόθηκαν θα έπρεπε η Γλυφάδα να ήταν «Αμαζόνιος». Σε συζήτηση που είχα με δήμαρχο μεγάλης πόλης της βορείου Ελλάδας μου εκμυστηρεύτηκε ότι έχει ξοδέψει στην πενταετία του για δεντροφύτευση 350 χιλ. ευρώ. “Όπως βλέπεις η πόλη είναι καταπράσινη”, μου είπε κι όντως έτσι ήταν. Εδώ βλέπουμε κάτι καχεκτικά δενδράκια και κάποια ξεραμένα λουλούδια.

Δεν θέλω να σας κουράσω περισσότερο, καθ’ ότι θα έχουμε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε δεδομένου ότι έχουμε να δώσουμε μεγάλο αγώνα μέχρι τις 26 Μαΐου.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την οικογένειά μου, τα παιδιά και τη γυναίκα μου, αλλά και τους στενούς συνεργάτες μου, οι οποίοι πίστεψαν σε μένα και με ακολούθησαν όλα αυτά τα χρόνια, παρά τις αντιξοότητες που είχε η προσπάθειά μας. Καταφέραμε να δώσουμε εργασία σε περισσότερους από περισσότερους από 150 ανθρώπους. Για μένα περισσότερη σημασία έχει να μπορώ να δίνω εργασία στους ανθρώπους, παρά οτιδήποτε άλλο.

Σας ευχαριστώ θερμά και είμαι μαζί σας, όπως είστε κι εσείς μαζί μου